Contouren ’dodenhuisje’ weer zichtbaar

Klein erfgoed vertelt vaak veel over de geschiedenis van een plek. Landschap Overijssel en Monumentenwacht werken samen om dit erfgoed te herstellen en onder de aandacht te brengen. Een van de herstelprojecten is de landlopersbegraafplaats bij Weerselo. Daar zijn de contouren van het ‘dodenhuisje’ weer zichtbaar gemaakt.

Herstel klein erfgoed Twente - contouren ‘dodenhuisje’ weer zichtbaar

Landlopersbegraafplaats
Landlopers werden vroeger niet bij de kerk begraven. Ze waren niet katholiek en werden daarom begraven in ongewijde grond. Bij Weerselo was zo’n speciale landlopersbegraafplaats, ook wel zwerverskerkhofje genoemd. Het kerkhofje heeft dienstgedaan tot circa 1935. Op de begraafplaats stond ooit een stenen dodenhuisje met daarin een tafel op schragen om de overledene op te leggen.

Contouren dodenhuisje weer zichtbaar
Van het dodenhuisje is helaas alleen de fundering bewaard gebleven. Door begroeiing was deze aan het zicht onttrokken. Om het verhaal bij dit kerkhofje te kunnen blijven vertellen, is een herstelproject gestart door Landschap Overijssel i.s.m. Monumentenwacht. De fundering van het dodenhuisje is vrijgemaakt en gedeeltelijk opgemetseld, waardoor de contouren weer mooi zichtbaar zijn. Benieuwd naar het resultaat? Via de fietsroute Coulissenlandschap NO Twente kom je erlangs: route >>

Historie: 1899 tot 1935
Waarschijnlijk heeft het kerkhofje dienstgedaan van 1899 tot 1935. In 1899 werd de grond aangekocht door de toenmalige gemeente Weerselo voor een openbare begraafplaats in Lemselo. Veldwachter Willem Johannes Franke verkocht de grond. Dat er toch ook bij het begraven van ‘zwervers’ enige waardigheid werd getoond, blijkt uit het feit dat voor het afdekken van de kist een doek werd gebruikt met daarop een gemeentestempel. Het doek - van ongebleekt katoen - is bewaard gebleven in bevindt zich nu in het gemeentearchief Dinkelland. Bovendien was veldwachter Franke een vaste aanwezige bij de teraardebestellingen om een grafrede uit te spreken.

Wie zijn er begraven?
Uit archiefonderzoek blijkt dat hier niet meer dan zeven personen begraven liggen. Van een aantal overledenen zijn de namen bekend. Zoals van Johannes Jacobus Lamans, zoon van een rondtrekkende moeder en van beroep goochelaar. Hij overleed op 6 juli 1900 op 56-jarige leeftijd. Ook ‘Wannenlappers Sien’ ligt hier begraven; een rondtrekkende lapster die met een handkar kapotte wannen die bij boeren ophaalde om deze te repareren. Zij overleed rond 1935 en werd door veldwachter Beke begeleid naar haar laatste rustplaats. Een man met de bijnaam ‘Poldermans’ ligt ook op het kerkhof. Hij stak sloten uit bij boeren in Fleringen en overleed omstreeks 1936. Tot slot is bekend dat een man van ongeveer 35 jaar oud hier zijn laatste rustplaats vond. Hij overleed op 12 december 1909 door verhanging bij Erve Hams in Lemselo.

Herstel klein erfgoed Twente
Nieuwgierig naar andere historische elementen in Twente die zijn opgeknapt in het kader van dit herstelproject? Kijk op: landschapoverijssel.nl/kleinerfgoed

Het herstel van de begraafplaats en het dodenhuisje is gerealiseerd door Landschap Overijssel i.s.m. Monumentwacht en met een financiële bijdrage van Provincie Overijssel.

Steun onze Regge actie!

Met de aanleg van kruidige kernen stimuleren we de biodiversiteit in het Reggedal én wordt het gebied door alle kleurrijke bloemen een lust voor het oog.