Landgoedwandeling Soeslo

Entree Landschap Overijssel

Welkom op Landgoed Soeslo en bij de beheerder, Landschap Overijssel.

Dankzij de bosvijver, Soestwetering en natte graslanden is dit gebied een walhalla voor plant en dier. In het vroege voorjaar geniet je hier van stinzenplanten en het vrolijke gekwetter van vogels. Door de afwisseling in beplanting en natte graslanden voelen veel planten en dieren zich hier thuis.

Samen met Waterschap Drents Overijsselse Delta neemt Landschap Overijssel maatregelen om de kwaliteit van de bodem en waterleven te verbeteren. Zeldzame planten en dieren zoals de patrijs, kamsalamander, ringslang, maar ook zeldzame orchideeën, profiteren hiervan.

Historisch slotenpatroon

Aan de rechterzijde van het pad ligt een zogenoemd rabattenbos. Tussen 1850 en 1950 werden in natte gebieden sloten gegraven om de grond beter geschikt te maken voor bosaanplant.

De uitgegraven aarde werd op langgerekte stroken tussen de sloten gelegd. Zo ontstonden verhoogde, drogere delen waarop bomen beter konden groeien. Het karakteristieke slotenpatroon is vandaag de dag nog goed zichtbaar.

Visvriendelijke waterkering

Op Landgoed Soeslo werkt Landschap Overijssel samen met het Waterschap aan een toekomstbestendig watersysteem en meer biodiversiteit. In de eeuwenoude Marswetering is de waterkering aangepast zodat vissen vrij kunnen passeren.

Let op: het beukenlaantje is tijdelijk gesloten vanwege vallende takken. Op het hek vindt u een kaart met alternatieve route in groen. Onze excuses!

Romantisch boslaantje

Dit door hoge beuken omzoomde laantje is één van de twee historische boslaantjes die op het landgoed te vinden zijn. Hier was (en is) het heerlijk wandelen voor de bewoners. De grote 'wratten' wijzen op kanker maar vormen geen onmiddelijke bedreiging.

Helaas hebben de monumentale bomenlanen het zwaar. Dat komt door de verzuurde bodem, droogte en ouderdom van de bomen. Ze sterven af en laten hun takken vallen. Om ongelukken te voorkomen worden de bomen geleidelijk vervangen om het historische lanenpatroon voor de toekomst te behouden.

Bijzonder lanenpatroon

Landgoederen werden vroeger vaak strak en rechtlijnig aangelegd. Op Soeslo is dat historische patroon nog goed zichtbaar. De lanen liggen in een halve stervorm rondom een centraal punt. Dit ontwerp was praktisch voor de jacht. Vanuit het middelpunt konden jagers het wild op grote afstand signaleren.

Van hieruit maken we een uitstapje naar de Marswetering en het Lenther Zijl. Daarna keren we terug naar het landhuis en het parkbos.

Oude rivier, nieuwe natuur

De Marswetering is een eeuwenoude waterloop die de landgoederen Rechteren, Den Berg, Den Aalshorst en Soeslo met elkaar verbindt. Het Waterschap werkt aan schoon water, waterberging en een betere doorstroming, zodat het gebied beter bestand is tegen droge en natte periodes.

Gemaal tussen de weteringen

Voordat het Lenthemer Zijl werd gebouwd, overstroomde dit gebied ’s winters regelmatig en waren de zandwegen vaak onbegaanbaar.

Sinds het midden van de 19e eeuw regelt deze sluis de afvoer van water uit de Marswetering naar de Nieuwe Wetering. Via de Zwolse stadsgracht en het Zwarte Diep stroomt het uiteindelijk richting het IJsselmeer.

Van hieruit lopen we terug naar het landgoed om de omgeving van het statige landhuis te verkennen.

Oase van rust

Bij een historisch landgoed hoort natuurlijk een boomgaard. Deze oase van rust plek bestaat uit oude én jonge fruitbomen van traditionele rassen.

De boomgaard biedt voedsel aan vogels, insecten en bijen. In de bijenkasten ten oosten van de boomgaard wordt dankbaar gebruikgemaakt van de bloesems van appel-, peren-, kersen- en mispelbomen.

Langhuisboerderij

Naast het landhuis staat een karakteristieke 19e-eeuwse langhuisboerderij met imposante historische hooibergen. Onder het rieten dak bevonden zich vroeger zowel het woonhuis als de stallen.

Soeslo kent een lange en roerige geschiedenis. In de middeleeuwen was het een hofhorig erf van het Duitse vrouwenklooster Stift Essen. Het klooster bezat aanzienlijke bezittingen in Salland. De hoven waren via koningswegen met elkaar verbonden.

Later kwam het landgoed in handen van Zwolse regentenfamilies, die het huidige landschap vormgaven.

De eigenaren van het landgoed mochten graag jagen. Zij werden daarbij ondersteund door Antonie (Tone) Reuverkamp (links). De jongen is Gerrit Jan van Dort. Zijn familie werkte generaties lang voor de bewoners van het landhuis.

Koetshuis

Het prachtig gerestaureerde koetshuis heeft een opvallend ontwerp; het middengedeelte zwenkt iets naar binnen. Achter de hoge deuren stonden vroeger de koetsen van de bewoners. Daarnaast diende het gebouw als dienstwoning. Het is in tweeën verdeeld en wordt verhuurd.

In het vroege voorjaar veranderen de tuinen rond het koetshuis en het landhuis in een kleurrijke bloemenzee. Sneeuwklokjes, krokussen en narcissen trekken dan volop hommels en bijen aan.

Bomen om onder te dromen

Aan de voorzijde van het landhuis ligt een parkachtig grasveld omgeven door indrukwekkende oude bomen. Sommige stammen hebben een omtrek van bijna vijf meter. Op Soeslo groeien onder andere Amerikaanse eiken, beuken en paardenkastanjes. Het kronkelende pad leidt naar de vijver.

Links van het pad liggen historische hooivelden. Door de grond af te plaggen en het gebied natter te maken, krijgen bijzondere planten opnieuw een kans. In de zomer bloeien hier soorten als blauwe knoop, parnassia en moeraskartelblad.

Siervijver

Een siervijver mocht vroeger op geen enkel landgoed ontbreken. Ook Soeslo bezit een sfeervolle vijver met een romantisch bruggetje en een klein tuinhuisje.

Eenden en andere watervogels weten deze plek het hele jaar door te vinden. Vooral in de herfst zorgen de spiegelingen van de bomen voor een prachtig uitzicht.

Statig Landhuis

Het statige landhuis van Soeslo wordt nog altijd bewoond en is daarom niet toegankelijk voor bezoekers. Vanaf deze plek krijg je echter een mooi beeld van het huis en zijn geschiedenis.

In de 17e eeuw stond hier een spieker, een opslagplaats voor graan. Het huidige landhuis werd in 1815 gebouwd door Derk Royer, die zijn naam vereeuwigde in een baksteen naast de ingang.

De dichter Rhijnvis Feith, vriend en buurman van Royer, schreef een ode aan Soeslo. 'Hartenwensch voor Soersels zaligheid', luidde de wat hoogdravige aanhef.

Via Royers kleindochter kwam Soeslo in 1868 in bezit van de familie Van Nes van Meerkerk. In 1964 kocht de gemeente Zwolle het landgoed aan.

Antonia van Dort poseert eind jaren 50 van de vorige eeuw voor het landhuis. Zij werkte met haar zus Mina in de huishouding van de familie van Ness van Meerkerk.

Zakenechtpaar-in-ruste Hony wordt in 1997 de nieuwe eigenaar en herstelt het landhuis in oude luister. De 'hartenwensch' van Rhijnvis Feith is uitgekomen: Soeslo is een nog altijd een lust voor het oog.

Boslaantje

Dit sfeervolle eikenlaantje vormt samen met het beukenlaantje één van de historische wandelpaden van het landgoed. De hoge bomen en het klimop zorgen in ieder seizoen voor een bijzondere sfeer.

Aan het einde van het laantje sla je linksaf en wandel je via het Soeslopad terug naar het beginpunt van de route.