Twee grote, perfect ronde cirkels als een kunstwerk middenin het landschap. De Mandercirkels zijn gemaakt in opdracht van textielfabrikant en grootgrondbezitter Gerhard Jannink. Hij bracht het idee mee uit Noord-Amerika waar hij de voordelen zag van ronde akkers.
Startpunt: bezoekerscentrum Dal van de Mosbeek, Bergweg 8 Mander. Parkeergelegenheid (gratis) aanwezig. OV bushalte Vasse bij RK kerk: 7661 PD Vasse. (aanlooproute: volg oranje lijn in de app, extra afstand is ca 2,5 km) Rondwandeling met brede zandpaden en smalle bospaadjes. Ook makkelijk in te korten via de app. Ten oosten van de cirkels is een nieuw pad ingetekend.
Rondwandeling met brede zandpaden en smalle bospaadjes. Ook makkelijk in te korten via de app. Ten oosten van de cirkels is een nieuw pad ingetekend.
Welkom in het Bezoekerscentrum Dal van de Mosbeek! Het bestaat uit Infocentrum IJs & Es, Watermolen Bels en Watermolen Frans. In het onbemande Infocentrum IJs & Es wordt het verhaal van Noordoost-Twente op beeldende wijze verteld. Het heeft dezelfde openingstijden als Restaurant Watermolen Bels.
Na de IJstijd stuwde het ijs de grondlagen in Twente met enorme kracht voor zich uit. De vorm van infocentrum IJs & Es verbeeldt de kracht van het ijs. Binnen vind je informatie over het ontstaan en de vroege bewoning van dit deel van Twente, een gebied waar veel prehistorische vondsten zijn gedaan.
Afwisselend in Watermolens Bels en Frans geven de molenaars op zondagmiddag maaldemonstraties. Ook erg leuk voor kinderen. Als Watermolen Frans open is, kun je de expositie over de geschiedenis van de molen en het molenaarsleven bekijken.
Natuurgebied Dal van de Mosbeek is een beschermd Natura2000-gebied. De grond bestaat uit keileem en dekzand waardoor bronnen met kalkrijk grondwater ontstaan zodat er bijzondere planten groeien. Om het bronnenlandschap te behouden, neemt Landschap Overijssel maatregelen om verdroging tegen te gaan.
Bezoek Dal van de Mosbeek Routes Landschap Overijssel
Vind je deze wandeling de moeite waard en heb je genoten van de natuur? Steun dan Landschap Overijssel zodat we de natuurgebieden kunnen blijven onderhouden. Je kunt eenmalig een bedrag doneren of 'vriend' worden vanaf 2,50 euro per maand. Dankjewel!
Doneer eenmalig
Het vliegend hert is de grootste kever in Nederland. De mannetjes kunnen 9 cm lang worden. Mannetjes zijn herkenbaar aan hun grote geweivormige kaken. Ze gebruiken ze om met andere mannetjes te vechten en om vrouwtjes te imponeren.
De vrouwtjes zien er minder opvallend uit. Ze missen de markante kaken en zijn vaak een stuk kleiner. De mannetjes bijten hard, maar de vrouwtjes des te harder! Het vliegend hert is het meest actief van juni tot midden augustus.
De larven van het vliegend hert leven van dood (eiken)hout dat is aangetast door schimmels. De volwassen dieren drinken het wondvocht van de eik. Je hebt dan ook de grootste kans ze te vinden langs de randen van oude loofbossen op stuwwallen met oude eiken en dood, rottend (eiken)hout.
De natuur op de Manderheide staat zwaar onder druk. Dit is het gevolg van een overvloed aan stikstof waardoor grassen en bos sneller groeien en heide geen kans meer krijgt. Hierdoor versnippert de heide en krijgen allerlei andere planten en dieren die in dit landschap leven het ook moeilijk.
Hun leefgebied wordt te klein om zich - op termijn - nog voort te kunnen planten. Daarnaast heeft de Manderheide veel last van verzuring van de bodem en op sommige plekken – zoals in het bijzondere brongebied de Holtsuze - ook van verdroging. De Manderheide is één van de Natura2000 gebieden.
Natura 2000 Manderheide
Op deze plek bevindt zich een graanakkertje. Hier groeien bijzondere akkerkruiden zoals windhalm, slofhak, korensla en akkerviooltje. Natuurakkers als deze zijn erg belangrijk voor verschillende diersoorten.
Akkers bieden voedsel en onderdak aan tal van dieren zoals de gele kwikstaart, patrijs en grauwe kiekendief. Ook muizen (die weer voedsel vormen voor uilen) en tal van vlinders en insecten zoals bijen hebben dit soort akkers nodig.
Ook zijn in deze omgeving zogenaamde raatakkers (celtic fields) teruggevonden: kleine, rechthoekige, omwalde akkers die boeren rond 800 voor Christus gebruikten om primitieve graansoorten als spelt te verbouwen. Heb jij een geoefend oog? Dan kun je de celtid fields misschien zien.
Hier loop je langs de Mandercirkels. Ze hebben een doorsnede van ongeveer 340 en 380 meter. Ze zijn aangelegd in de jaren dertig van de vorige eeuw als akker. Nu grazen er heidekoeien om de voedselarme heideterreinen te onderhouden. Als je er een tegenkomt, hou dan altijd 25 meter afstand!
Textielfabrikant Jannink zag in Noord-Amerika de voordelen van ronde akkers. De machines werkten vanuit het midden op een spiraalvormige manier. Afwisselend verbouwde Jannink hier rogge, haver, aardappels en later mais. Toen dat niet meer loonde is de grond in 1991 verkocht aan Landschap Overijssel.
Kunstenaar Paul de Kort werd gevraagd het gebied in te richten. Een cirkel kreeg 'omgreppeling' en in het centrum een spiraalvormig labyrint. De ander kreeg een wal met middenin een verhoging als van een grafheuvel, met vijftig jeneverbesstruiken erop. In 1999 was dit project gereed.
Sinds 2021 grazen er heidekoeien op de Manderheide. De koeien van dit oude runderras zijn taai en kunnen goed uit de voeten met voedselarme situaties zoals de Manderheide. Hier helpen ze met de heide open houden en zorgen ze voor verspreiden van kruiden via hun hoeven, vacht en poep!
Meer informatie over heidekoe
Hier groeien streekeigen jeneverbesstruiken. Jeneverbessen staan er om bekend dat ze oud kunnen worden, soms zelfs ouder dan 150 jaar! De bodem is de afgelopen jaren steeds meer verzuurd. Hierdoor heeft de struik moeite om zich voort te planten.
Let op bij oversteken!
Let op bij oversteken!
Doorsteekje: let op!
Hier ligt het meest zuidelijke hunebed van Nederland. Een hunebed is een prehistorische grafkamer, gebouwd van zwerfkeien die in de IJstijd zijn meegevoerd naar Oost-Nederland. De enorme keien werden op hun plek gezet door boomstammen neer te leggen en daar keien overheen te rollen.
De keien (van wel 20.000 kg!) waren helaas al verdwenen toen men in de jaren ’50 van de vorige eeuw het graf opgroef. Het hunebed was 13 bij 2,5 meter. O.a. pijlen, speerpunten, bijlen en urnen zijn gevonden bij dit grafmonument. De verhoging die je nu in het veld ziet, is een reconstructie.
Wil je meer weten over het prehistorische landschap in Noordoost Twente? Kijk dan op onze pagina van het project 'Buren uit de Prehistorie' in de link hieronder.
Onze buren uit de prehistorie
In een van de grafheuvels van Mander is tijdens opgravingen in 1958 de 'Man van Mander’ gevonden, in de vorm van een lijksilhouet. Dat betekent dat bijna alle botresten waren verdwenen en alleen nog een 'schaduw' van het lichaam te zien was.
De 'Man van Mander' leefde zo'n 4000 jaar geleden, in de Bronstijd. Bij deze man ontbraken de voeten. Werden de voeten van deze dode afgehakt om te voorkomen dat hij weer opstond om de levenden mee te nemen naar het dodenrijk?
Waarschijnlijker is het dat de voeten hoger hebben gelegen dan de rest van het lichaam en daardoor geen afdruk nalieten. Of dat tijdens de opgraving een deel van het lijksilhouet verloren is gegaan. Iets minder spannend dus.
Lang noemde we de vondst bij de hunebed altijd 'de man van Mander' vanwege het lijksilhoulet dat gevonden is. Er is echter ook een vrouw gevonden waar de schedel van bewaard is gebleven. De vrouw van Mander! Kijk hieronder een vlog onze erfgoed specialist hierover bij het depot in Deventer.
Vrouw van Mander
Vind je deze wandeling de moeite waard en heb je genoten van de natuur? Steun dan Landschap Overijssel zodat we de natuurgebieden kunnen blijven onderhouden. Je kunt eenmalig een bedrag doneren of 'vriend' worden vanaf 2,50 euro per maand. Dankjewel!
Doneer eenmalig Word vriend
Begin 1700 is op deze plek een papiermolen gebouwd. In 1870 verbouwde molenaar Frans hem tot korenmolen en bakkerij. Het molenaarsgezin woonde in de boerderij naast de molen. Als de molen open is, kun je het verhaal over het molenaarsleven ontdekken.
De laatste beroepsmolenaar Gerard Frans ('Beernsgeert') had samen met Marie een groot gezin met 10 kinderen. Gerard was ook boer. Hij had koeien en paarden en verbouwde graan, aardappels, bieten en knollen voor het vee.
Met een dubbele baan had Beernsgeert een druk leven. Daarom sloot hij allerlei apparaten op het waterrad aan: een karnmolen, cirkelzaag, wasmachine, slijpsteen, en nog veel meer...
Vrijwillige molenaars geven op zondag maaldemonstraties, afwisselend bij Frans of Bels. Regelmatig zijn er ook andere leuke activiteiten voor jong en oud bij de molen. Kijk hiervoor op de website van Landschap Overijssel:
Activiteiten
Hier loop je langs een oude houtwal met daarachter de Mander Esch. Houtwallen zijn de coulissen in het Twentse landschap. Een houtwal bestaat uit een rij bomen en struiken die soms op een aarden wal liggen.
Ze hadden allerlei functies. Doornige struiken zoals meidoorn en sleedoorn waren een ‘natuurlijk prikkeldraad’. Ze hielden het vee binnen en wild buiten het erf. Bessen, bloemen en noten van vlier, kamperfoelie en hazelaar werden gebruikt in de keuken of als medicijn.
Her en der zie je ook eiken in de houtwal. Vroeger gebruikten de mensen het hakhout daarvan voor werktuigen, meubels en voor hun woning. Nu dat niet meer gebeurt, krijgen de eiken kans om de hoogte in te gaan.
Door de variatie aan struiken zijn houtwallen een waardevol leefgebied voor heel veel dieren: vogels, insecten, amfibieën en kleine zoogdieren. Reeën en dassen vinden er beschutting.
Een bijzonder insect dat hier voorkomt is het vliegend hert. De larve van deze grote kever heeft veel verrot eikenhout nodig. Daar leeft hij wel 7 jaar onder de grond om daarna maar één seizoen als de grote kever die we kennen. Dan is hij vinden op eikenbomen op zoek naar vrouwtjes.
Hier stonden ooit 2 watermolens. In 1725 werd een papiermolen gebouwd op de oever waar nu het restaurant staat. Deze maakte deel uit van een florerende papierindustrie waarbij ze uit lompen papier maakten. Toen de papiermakerij steeds minder opbracht, is de molen in 1860 omgebouwd tot korenmolen.
In 1845 kwam een chicoreimolen op de andere oever. Chicoreiwortels werden gemalen en gebrand om er koffie van te zetten. Chicoreikoffie was toen populair voor mensen voor wie echte koffie te duur was.
In 1916 kocht Jannes Bels, paardenhandelaar uit Vasse, het molencomplex en werd ook de chicoreimolen een korenmolen. Sinds 1958 is Landschap Overijssel eigenaar. Na een grondige restauratie startte de familie Bels in 1962 Theeschenkerij Watermolen Bels, nu uitgegroeid tot volwaardig restaurant.
Op zondagmiddag geven molenaars maaldemonstraties, afwisselend bij Watermolen Bels en Frans.
Meer info Watermolen Bels
In het idyllische Dal van de Mosbeek draaien de raderen van de watermolens Frans en Bels al generaties lang hun ronden. Deze historische watermolens zijn zeldzame iconen van Twente’s verleden én onmisbaar voor haar toekomst. Maar nu staan ze bijna stil. Letterlijk. Help jij dit voorkomen?
Doneer voor de restauratie!Restaurant gevestigd in de oude watermolen, gerund door familie Bels.
www.watermolenbels.nlDeze route is gemaakt door de werkgroep 'Wandelingen in Dal van de Mosbeek' en wordt bijgehouden door routevrijwilligster Bernadette Koopmans